Ang Pitong Katotohanan Tungkol sa Kabilang Buhay (Kamatayan)

Ang Pitong Katotohanan Tungkol sa Kabilang Buhay (Kamatayan) 

Scripture: Lucas 16:19-31

                Kung kayo ang tatanungin, ano mas pipiliin nyo, ang pumunta sa bahay ng namatayan o sa bahay na may handaan? Malamang marami sa atin ang magsasabi na sa bahay ng may handaan mas magandang pumunta kaysa bahay ng namatayan. Kasi ayaw natin ng malungkot at marami takot kapag ganito ang pupuntahan. Pero ano ba ang payo ng Bibliya sa atin patungkol sa tanong na ito:

Mangangaral 7:2
“Mas mabuting pumunta sa bahay ng namatayan kaysa bahay na may handaan, sapagkat dapat alalahanin ng buhay na siya man ay nakatakda ring mamatay.”

                Marami sa mga tao ay ayaw pag-usapan ang patungkol sa kamatayan. Kapag may isa na pinasok ito sa usapan may iba na tutuktok at sasabihin na, “huwag natin pag-usapan iyan.” Ito ay dahil may mga paniniwalang masamang pamahiin ang mga pinoy patungkol dito. Pero kung meron man tayong dapat paghandaan sa ating buhay, ito ay ang ating kamatayan. Kaya sinabi sa Mangangaral 7:2 na mainam na sa bahay ng namatayan pumunta kasi dito natin mapagtatanto na tayo rin ay mamamatay at mapapatanong ano ba ang mangyayari akin kung ako ay mamamatay na rin. Upang huwag tayong magaya sa taong binanggit ni Jesus sa Kanyang kwento matapos nitong maranasan ang kamatayan na nagsisisi. Kaya tignan natin ang pitong katotohanan patungkol sa kabilang buhay (kamatayan) na makikita sa kwentong ito. Basahin natin ang kwento ni Jesus sa Lucas 16:19-31:

Lucas 16:19-31
19 “May isang mayamang laging nakasuot ng mamahaling damit at saganang-sagana sa pagkain araw-araw. 20 May isa namang pulubing nagngangalang Lazaro na tadtad ng sugat sa katawan at nakahiga sa may pintuan ng mayaman 21 sa hangad na matapunan man lamang ng mga mumong nahuhulog mula sa hapag ng mayaman. At doo'y nilalapitan siya ng mga aso at dinidilaan ang kanyang mga sugat. 22 Namatay ang pulubi at siya'y dinala ng mga anghel sa piling ni Abraham. Namatay rin ang mayaman at inilibing. 23 Sa gitna ng kanyang pagdurusa sa daigdig ng mga patay, natanaw ng mayaman si Lazaro sa piling ni Abraham. 24 Kaya't sumigaw siya, ‘Amang Abraham, maawa po kayo sa akin. Utusan po ninyo si Lazaro na isawsaw sa tubig ang dulo ng kanyang daliri at basain ang aking dila, dahil ako'y naghihirap sa apoy na ito.’ 25 Ngunit sumagot si Abraham, ‘Anak, alalahanin mong nagpasasa ka sa buhay noong ikaw ay nasa lupa, at si Lazaro naman ay nagtiis ng kahirapan. Subalit ngayon ay inaaliw siya rito samantalang ikaw nama'y nagdurusa riyan. 26 Bukod dito, may malaking bangin sa pagitan natin, kaya't ang mga naririto ay hindi makakapunta diyan at ang mga naririyan ay hindi makakapunta rito.’

27 “Ngunit sinabi ng mayaman, ‘Kung gayon po, Amang Abraham, ipinapakiusap kong papuntahin na lamang ninyo si Lazaro sa bahay ng aking ama, 28 sa aking limang kapatid na lalaki. Suguin po ninyo siya upang sila'y bigyang-babala at nang hindi sila humantong sa dakong ito ng pagdurusa.’ 29 Ngunit sinabi sa kanya ni Abraham, ‘Nasa kanila ang mga kasulatan ni Moises at ng mga propeta; iyon ang kanilang pakinggan.’ 30 Sumagot ang mayaman, ‘Hindi po sapat ang mga iyon. Ngunit kung magpapakita sa kanila ang isang patay na muling nabuhay, magsisisi sila't tatalikuran ang kanilang mga kasalanan.’ 31 Sinabi naman sa kanya ni Abraham, ‘Kung ayaw nilang pakinggan ang mga sinulat ni Moises at ng mga propeta, hindi rin nila paniniwalaan kahit ang isang patay na muling nabuhay.’”

Ano ang pitong katotohanan na makikita nating dito tungkol sa Kabilang buhay?

I. ANG KATOTOHANAN NA SA KABILANG BUHAY ANG LAHAT AY TUTUNGO (Tal. 22)
“Namatay ang pulubi at siya'y dinala ng mga anghel sa piling ni Abraham. Namatay rin ang mayaman at inilibing.”

                Kanina sabi ko marami ayaw pag-usapan ang kamatayan pero sinasabi sa atin ng Biblia na dapat harapin ng lahat ng tao ang usaping kamatayan. Bakit? Dahil sabi ng Bibliya sa Hebreo 9:27,

Hebreo 9:27
“Itinakda sa mga tao na sila’y minsang mamatay at pagkatapos ay ang paghuhukom.”

                Muli, kung meron man tayong dapat paghandaan sa buhay na ito, ito ay ang kamatayan. Dahil sinasabi sa atin ng Bibliya na ang lahat ay nakatakdang mamatay, at pagkatapos ng kamatayan ay ang paghuhukom na. Kahit anong iwas pa ng tao dito sa mundong ito sa kamatayan darating at darating parin ito sa kanya. Walang makakapagsabi sa atin kung kalian tayo mamamatay. Hindi rin tayo makapagmamayabang at makakapagsabi na, “ah, Matagal pa ako mamamatay."

                Maraming tao ang nakakalimot sa katotohanang ito kaya mas nag-uubos sila ng maraming oras sa pagpapakayaman sa mundong ito kaysa maglaan ng ilang oras sa paghahanda para sa kamatayan nila. May kwento si Jesus tungkol sa mga taong nag-iipon ng kayamanan sa maling paraan. Lucas 12:16-21,

“21 …isinalaysay ni Jesus ang isang talinghaga. ‘Isang mayaman ang umani nang sagana sa kanyang bukirin. 17 Kaya't nasabi niya sa sarili, ‘Ano ang gagawin ko ngayon? Wala na akong paglagyan ng aking mga ani! 18 Alam ko na! Ipagigiba ko ang aking mga kamalig at magpapatayo ako ng mas malalaki. Doon ko ilalagay ang aking ani at ibang ari-arian. 19 Pagkatapos, ay sasabihin ko sa aking sarili, marami ka nang naipon para sa mahabang panahon. Kaya't magpahinga ka na lamang, kumain, uminom, at magpakasaya!’ 20 “Ngunit sinabi sa kanya ng Diyos, ‘Hangal! Sa gabi ring ito'y babawian ka na ng buhay. Kanino ngayon mapupunta ang mga inilaan mo para sa iyong sarili?’ 21 Ganyan ang sasapitin ng sinumang nag-iipon ng kayamanan para sa sarili, ngunit dukha naman sa paningin ng Diyos.”

                Ako po ay minsan ng sinabihan ng hangal ng kasamahan ko sa trabaho dahil mas pinili ko daw na iwan ang malaki kong kita sa aking trabaho at mas piliing mag Pastor dahil wala daw pera sa pagpapastor. Minsan naman ay nasasabihan tayo na, “wala kang kikitaain sa pa-Bible-bible study mo na iyan,” o, “walang madadalang pagkain iyan sa iyong lamesa.” Maaaring sa mata ng marami ay hindi ka isang hangal dahil inuubos mo ang oras mo sa pagtatrabaho sa puntong wala ka nang oras sa Panginoon at pagsunod sa mga nais Niya sa iyong buhay pero ang totoo sa paningin ng Diyos ikaw ay isang hangal, sabi ng Kanyang Salita (Tal. 21). Huwag nating ubusin ang oras natin sa mundong ito sa mga bagay na hindi natin madadala sa kabilang buhay at hindi makakapag secure sa atin sa kabilang buhay.

II. ANG KATOTOHANAN NA SA KABILANG BUHAY DALAWA LAMANG ANG PUPUNTAHAN NG TAO (mTal. 22-23a)

“22 Namatay ang pulubi at siya'y dinala ng mga anghel sa piling ni Abraham. Namatay rin ang mayaman at inilibing. 23 Sa gitna ng kanyang pagdurusa sa daigdig ng mga patay…”

                Dito makikita natin na malinaw na sinasabi ni Jesus sa Kanyang kwento ang katotohanan sa kabilang buhay na dalawa lamang ang maaaring puntahan ng tao – sa langit (sa piling ni Abraham), at sa impyerno (daigdig ng mga patay). Wala ng iba pang lugar na binaggit si Jesus na maaaring puntahan pa muna ng isang taong nasa kabilang buhay na. Kaya ang tanong sa ating nabubuhay pa ngayon ay, “saan sa tingin mo sa dalawang ito ikaw pupunta pagkatapos ng buhay mo dito sa lupa?”

                Pansinin na sa kwento ni Jesus ang mayamang lalaki na pumunta sa lugar ng paghihirap ay hindi pinangalanan at ang lalaking napunta sa lugar ni Abraham ay pinangalanan – Lazarus. Bakit? Sabi sa Pahayag 20:15, “Ang sinumang hindi nakasulat ang pangalan sa aklat ng buhay ay itinapon sa lawa ng apoy.” Malinaw na hindi nakasulat sa aklat ng buhay ang mayamang ito kaya hindi siya kilala ni Jesus. Sabi ni Jesus sa mga taong itatapon sa impyerno sa Lucas 7:21, 23,

21 “Hindi lahat ng tumatawag sa Akin, ‘Panginoon, Panginoon,’ ay papasok sa kaharian ng langit, kundi ang mga taong sumusunod sa kalooban ng Aking Ama na nasa langit…Ngunit sasabihin Ko sa kanila, ‘Hindi Ko kayo kilala. Lumayo kayo sa Akin, kayong mga gumagawa ng kasamaan.’”

               Hindi sapat na kilala mo lang Siya, sikaping kilala ka rin Niya upang makapasok sa Kanyang kaharian.

III. ANG KATOTOHANAN NA SA KABILANG BUHAY ANG TAO AY MAY PAKIRAMDAM (mTal. 23-24)

23 Sa gitna ng kanyang pagdurusa sa daigdig ng mga patay, natanaw ng mayaman si Lazaro sa piling ni Abraham. 24 Kaya't sumigaw siya, ‘Amang Abraham, maawa po kayo sa akin. Utusan po ninyo si Lazaro na isawsaw sa tubig ang dulo ng kanyang daliri at basain ang aking dila, dahil ako'y naghihirap sa apoy na ito.”

                Maraming tao ang nabubuhay ngayon ang hindi siniseryoso o hindi natatakot sa kahahantungan nila kung mananatili silang suwail at malayo sa Diyos. Marami ngayon ang makikita nating paglalarawan sa impyerno na tila ang lugar na ito ay isang masayang lugar o hindi ganoon masaydo nakakatakot. Pero dito sa nabasa natin na ang mayaman ay nakaranas ng pagdurusa at pagkauhaw ng matindi. Sa Bibliya mas maraming turo si Jesus patungkol sa impyerno kaysa patungkol sa langit. Narito ang ilang paglalarawan ni Jesus sa impyerno at sa mga taong mapupunta sa lugar na ito:

Marcos 9:48
“Doo'y hindi namamatay ang mga uod na kumakain sa kanila, at ang apoy ay hindi napapatay.”

Mateo 13:42
“Ihahagis nila ang mga ito sa lumalagablab na pugon at doon ay mananangis sila at magngangalit ang kanilang mga ngipin.”

Pahayag 20:14-15
“14 Pagkatapos ay itinapon din sa lawa ng apoy ang Kamatayan at ang Daigdig ng mga Patay. Ang lawa ng apoy ang pangalawang kamatayan. 15 Ang sinumang hindi nakasulat ang pangalan sa aklat ng buhay ay itinapon sa lawa ng apoy.”

Pahayag 20:10
“Pahihirapan sila doon araw at gabi, magpakailanman.”

Pahayag 14:11
“Ang usok mula sa apoy na nagpapahirap sa kanila ay patuloy na tataas magpakailanman. Araw at gabi ay maghihirap nang walang pahinga”

2 Tesalonica 1:9
“Magdurusa sila ng walang hanggang kapahamakan at mahihiwalay sila sa Panginoon at sa dakila niyang kapangyarihan.”

                Ilan lang ito sa marami pang talatang binigay ng Biblia patungkol sa impyerno upang bigyang babala ang mga taong nabubuhay pa sa panahon natin ngayon sa lugar na pupuntahan ng mga taong hindi pa tiyak sa kanilang kaligtasan.

IV. ANG KATOTOHANAN NA SA KABILANG BUHAY ANG KATARUNGAN AY IIRAL (Tal. 25)

“Ngunit sumagot si Abraham, ‘Anak, alalahanin mong nagpasasa ka sa buhay noong ikaw ay nasa lupa, at si Lazaro naman ay nagtiis ng kahirapan. Subalit ngayon ay inaaliw siya rito samantalang ikaw nama'y nagdurusa riyan.”

                Minsan kung titingin tayo sa ating paligid masasabi natin na tila walang katarungan. Kasi mapapatanong tayo na bakit ang mga masasamang tao ay nakikita nating nagsasaya sa mundong ito pero ang mga mababait at maka-diyos sila ang naghihirap. Iyan din ang tanong ng isang tao sa Awit 73:1-16,

1 Tunay na mabuti ang Dios sa Israel, lalo na sa mga taong malilinis ang puso.
2 Ngunit ako, halos mawalan na ako ng pananampalataya.
3 Nainggit ako nang makita ko na ang mayayabang at masasama ay umuunlad.
4 Malulusog ang kanilang mga katawan at hindi sila nahihirapan.
5 Hindi sila naghihirap at nababagabag na tulad ng iba.
6 Kaya ipinapakita nila ang kanilang kayabangan at kalupitan.
7 Ang kanilang puso ay puno ng kasamaan, at ang laging iniisip ay paggawa ng masama.
8 Kinukutya nila at pinagsasabihan ng masama ang iba. Mayayabang sila at nagbabantang manakit.
9 Nagsasalita sila ng masama laban sa Dios at sa mga tao.
10 Kaya kahit na ang mga mamamayan ng Dios ay lumilingon sa kanila at pinaniniwalaan ang mga sinasabi nila.
11 Sinasabi nila, “Paano malalaman ng Dios? Walang alam ang Kataas-taasang Dios.”
12 Ganito ang buhay ng masasama: wala nang problema, yumayaman pa.
13 Bakit ganoon? Wala bang kabuluhan ang malinis kong pamumuhay at paglayo sa kasalanan?
14 Nagdurusa ako buong araw. Bawat umaga akoʼy inyong pinarurusahan.
15 Kung sasabihin ko rin ang sinabi nila, para na rin akong nagtraydor sa inyong mga mamamayan.
16 Kaya sinikap kong unawain ang mga bagay na ito, ngunit napakahirap.

                Marahil marami sa atin ang sumasang-ayon dito. Marami ang hindi natatakot sa impyerno kasi sinasabi nila sa kanilang sarili na, “kung ako ay masamang tao, bakit ako pinagpapala ng Diyos?” Kaya maraming tao rin ang nahihikayat nila na gawin din ang ginagawa nila kasi pakiramdam nila ay wala ring kabuluhan ang pagpapakabuti. Pero ano ang natuklasan ng taong ito sa kanyang awit? Tuloy natin ang pag-basa…

17 Pero nang pumunta ako sa inyong templo, doon ko naunawaan ang kahihinatnan ng masama.
18 Tunay na inilalagay nʼyo sila sa madulas na daan, at ibinabagsak sa kapahamakan.
19 Bigla silang mapapahamak; mamamatay silang lahat at nakakatakot ang kanilang kahahantungan.
20 Para silang isang panaginip na pagsapit ng umaga ay wala na. Makakalimutan na sila kapag pinarusahan nʼyo na.

                Lagi nating isipin na ang Diyos ay makatarungan. Huwag mong iisipin na ang Diyos ay nagpapabaya sa mga makasalanan dito sa mundo. Dahil tulad ng mayamang lalaki sa ating kwento na nagpakasasa sa buhay, naranasan niya sa kabilang buhay ang katarungan ng Diyos. Tulad ng pag-uutang, “enjoy now, pay later.”

V. ANG KATOTOHANAN NA SA KABILANG BUHAY AY WALA NG LIPATAN (Tal. 26)

“Bukod dito, may malaking bangin sa pagitan natin, kaya't ang mga naririto ay hindi makakapunta diyan at ang mga naririyan ay hindi makakapunta rito.”

                Malinaw na tinuturo dito ni Jesus na sa kabilang buhay kung saan ka hinatulan ng Diyos na makatarungan ay iyon na ang magiging lugar mo habang-buhay. Wala sa kabilang-buhay ang pag-asa at wala ng pag-asa sa lugar ng impyerno. Ang impyerno ay lugar ng mga taong nagsisisi dahil sa nalaman na nila ang katotohanan sa buhay. Ito ang mga taong hindi binigyan ng panahon at importansya ang paghahanap sa kasagutan tungkol sa kanilang kaligtasan dito sa lupa noong sila’y nabubuhay pa. Kaya huwag mong hintayin pa na mahuli sa iyo ang lahat.

VI. ANG KATOTOHANAN NA SA KABILANG BUHAY ANG MGA PATAY ANG NANANALANGIN PARA SA MGA BUHAY (mTal. 27-28)

27 “Ngunit sinabi ng mayaman, ‘Kung gayon po, Amang Abraham, ipinapakiusap kong papuntahin na lamang ninyo si Lazaro sa bahay ng aking ama, 28 sa aking limang kapatid na lalaki. Suguin po ninyo siya upang sila'y bigyang-babala at nang hindi sila humantong sa dakong ito ng pagdurusa.’ 29 Ngunit sinabi sa kanya ni Abraham, ‘Nasa kanila ang mga kasulatan ni Moises at ng mga propeta; iyon ang kanilang pakinggan.’

                Maraming tao ang pinapanalangin nila ang mga mahal nila sa buhay na namatay na pero dito sa kwento baligtad. Ang mga namatay na ang nananalangin para sa mga mahal nila sa buhay na buhay pa. Dahil nakita na nila ang reyalidad ng buhay sa kabilang buhay – ang lahat ng pagdududa at hindi nila paniniwala ay malinaw na sa kanila na mali at alam na nila ang katotohanan. Kaya naniniwala ako na marami ngayon ang nagdarasal sa Panginoon na mahal natin sa buhay na nauna na sa atin sa kabilang buhay ang nananalangin din ng ganito… ”magpadala po kayo ng tao na magbibigay-babala sa kanila upang hindi sila humantong sa dakong ito ng pagdurusa.”

VII. ANG KATOTOHANAN NA SA KABILANG BUHAY WALA NG PAG-ASA (mTal. 29-31)

29 Ngunit sinabi sa kanya ni Abraham, ‘Nasa kanila ang mga kasulatan ni Moises at ng mga propeta; iyon ang kanilang pakinggan.’ 30 Sumagot ang mayaman, ‘Hindi po sapat ang mga iyon. Ngunit kung magpapakita sa kanila ang isang patay na muling nabuhay, magsisisi sila't tatalikuran ang kanilang mga kasalanan.’ 31 Sinabi naman sa kanya ni Abraham, ‘Kung ayaw nilang pakinggan ang mga sinulat ni Moises at ng mga propeta, hindi rin nila paniniwalaan kahit ang isang patay na muling nabuhay.’”

                Gaya ng sinabi ko sa kanina, at malinaw din sa tinuro ni Jesus na sa kabilang buhay wala doon ang pag-asa. Ang pag-asa natin ay naririto sa atin. Ito ay matatagpuan natin sa Bibliya. Ano ba ang sinasabi ng Bibliya sa tanong na, “Paano ba ako maliligtas? Paano ba ako makakasigurado na sa langit ako pupunta at hindi sa impyerno? Paano ba ako makakasigurado na ang pangalan ko ay nasa aklat ng buhay at ako ay kilala ni Jesus?” Ito ang sinasabi ng Salita ng Diyos:

Juan 3:16
“Sapagkat gayon na lamang ang pag-ibig ng Diyos sa sangkatauhan, kaya't ibinigay Niya ang Kanyang kaisa-isang Anak, upang ang sinumang sumampalataya sa Kanya ay hindi mapahamak, kundi magkaroon ng buhay na walang hanggan.”

               Malinaw na tanging sa pamamagitan lamang ng pananampalataya kay Jesus upang ang tao ay hindi mapahamak sa impyerno, kundi magkakaroon siya ng buhay na walang hanggan sa piling ng Ama.

                Muli sabi sa Bibliya para tayo ay maligtas at makaiwas sa tiyak na kapahamakan sa impyerno dapat tayong sumampalataya kay Jesus. Pero ano ba ang ibig sabihin ng sumampalataya kay Jesus? Madali kasing sabihin na, “Ako ay sumasampalataya kay Jesus” ng lahat pero ano ba ang ibig sabihin nito? Nais kong ikwento ang “kwento ng sirkero.”

                “May isang sirkero ang nais ipakita ang kanyang kakayahang tumulay sa alambre sa harapan ng maraming tao. Tinanong niya ang mga tao, “Naniniwala ba kayo na kaya kong tumawid sa alambreng ito”. Sumagot ang mga tao, “OO naniniwala kami”. Tumawid siya at nakatawid siya ng matagumpay. Nagpalakpakan ang mga tao. Muling nagtanong ang sirkero, “Naniniwala ba kayo na kayang kong tumawid tulak ang karmatilya (wheel barrow) na ito na may sakay na aso?” Sumagot uli ang mga tao na may kasamang sigawan, “OO naniniwala kami”. Tumawid and sirkero at matagumpay na nagawa ito. Nagsigawan at nagpalakpakan ang mga tao. May sumisigaw pa na “more, more”.

                Sa huling pagkakataon nagtanong ang sirkero, ito ang sinabi niya, “Dahil ito na ang huling pagtawid ko, gagawin ko na ang pinakamahirap. Sino ang naniniwala na kaya kong tumawid ng patalikod na may sakay na tao sa karmatilya?” Lahat ay sumagot na may pagsigaw at malakas na palakpak, “Naniniwala kami kayang kaya mo”. At sinabi ng sirkero, “Ok, Sino ang magvo-volunteer upang sumakay sa karmatilya”. Nanahimik ang lahat at isa-isang umalis.” 

                Maaaring tulad ng marami sa kwento ay isa tayo sa sisigaw sa tanong na, “sino ang nainiwala kay Jesus?” at sasagot tayo ng “Ako!” Pero kung tatanungin tayo kung sino gustong sumampalataya kay Jesus ay marami ang ayaw itong gawin. Ang pananampalataya ay isang desisyon na pinagkakatiwala at sinusuko mo ang iyong buhay kay Jesus bilang Hari at Panginoon ng iyong buhay. Gumagawa ka ng isang mabigat na desisyon na si Jesus na ang iyong nais na maghari sa Iyong buhay at sa lahat ng kung ano ang meron ka.

                Iyan ang ibig sabihin ng ikaw ay sumasampalataya kay Jesus. Ang lahat sayo ay magbabago.

2 Corinto 5:17
“Kaya't kung nakipag-isa na kay Cristo ang isang tao, isa na siyang bagong nilalang. Wala na ang dati niyang pagkatao, sa halip, ito'y napalitan na ng bago.”

                Kung kayo po ay hindi pa humantong sa desisyong ito at ninanais ninyong sumampalataya kay Jesus bilang inyong Taga-pagligtas at Panginoon minumungkahi ko po kayo na kausapin ang Panginoon sa inyong panalangin mamaya o bago matulog. Kausapin nyo Siya ng masinsinan at totoo sa inyong puso. Aminin nyo na kayo ay nagkasala sa Kanya at karapat-dapat lang sa impyerno. Ngunit sinasampalatayanan nyo si Jesus na Siya ang tangi ninyong taga-pagligtas at Panginoon at Hari ng inyong buhay. Kung gagawin ninyo ito, ito ang pangako ng Diyos…

Roma 10:9
“Kung ipahahayag ng iyong bibig na si Jesus ay Panginoon at buong puso kang sasampalataya na Siya'y muling binuhay ng Diyos, maliligtas ka.”

Ano ang pangko ng Diyos kapag ginawa natin ito?

Juan 1:12
“Subalit ang lahat ng tumanggap at sumampalataya sa kanya ay binigyan niya ng karapatang maging mga anak ng Diyos.”

                Tayo ay magiging anak ng Diyos at magiging bahagi sa kahariang hinanda ng Kanyang Anak pagkatapos ng buhay natin dito kung tayo ay sasampalataya kay Jesus at magsisisi sa ating mga kasalanan.

______________________________________________________________

Karagdagan:
Kung ang taong namatay ay nagpakamatay

                Mali ang isipin na ang nagpakamatay ay deretso na sa impyerno. Dahil ang tao ay mapupunta sa impyerno hindi dahil siya ay nagpakamatay kundi ang tao ay pupunta sa impyerno dahil siya ay hindi sumampalataya sa Panginoong Jesus. Ayon sa Bibliya, kung ang isang tao ay magpakamatay hindi ito ang magtatakda kung makapapasok ba siya sa langit o hindi. Kung ang isang hindi mananampalataya ay magpakamatay, wala siyang ginawa kundi ang padaliin ang kanyang pagpunta sa impyerno. Muli, ang taong nagpakamatay ay mapupunta sa impiyerno hindi dahil sa siya ay nagpakamatay kundi dahil sa pagbalewala niya sa kaligtasang ipinagkakaloob ni Kristo.

                Ano naman ang sinasabi ng Bibliya sa isang taong sumampalataya na kay Jesus o isang Kristiyanong nagpakamatay? Hindi ako naniniwala na kung magpakamatay ang isang Kristiyano ay mawawala ang kanyang kaligtasan at mapupunta siya sa impiyerno. Itinuturo ng Bibliya na sa sandaling ang isang tao ay tapat na manampalataya kay Kristo, siya ay ligtas na at hindi na mapapahamak kailanman. Bakit? Sabi sa Roma 8:38-39, “Sapagkat natitiyak kong walang makapaghihiwalay sa atin sa kanyang pag-ibig. Kahit ang kamatayan o ang buhay, ang mga anghel o ang mga pamunuan at ang mga kapangyarihan, ang kasalukuyan o ang hinaharap, 39 ang kataasan o ang kalaliman, o alinmang nilalang ay hindi makapaghihiwalay sa atin sa pag-ibig ng Diyos na ipinagkaloob sa atin sa pamamagitan ni Cristo Jesus na ating Panginoon.”

                Kung walang nilalang ang makapaghihiwalay sa isang Kristiyano sa pag-ibig ng Diyos, kahit na ang Kristiyanong nagpakamatay ay maituturing din na “nilalang,” samakatuwid kahit na ang pagpapakamatay niya ay hindi makapaghihiwalay sa kanya sa pag-ibig ng Diyos. Namatay si Hesus para sa lahat ng ating mga kasalanan at kung ang isang totoong Kristiyano ay nagpakamatay dahil sa pag-atake ng kaaway at kahinaang espiritwal, kahit ang kasalanang iyon ay hinugasan ng dugo ni Jesus.

                Hindi ko sinasabi na ang pagpapakamatay ay hindi isang seryosong kasalanan laban sa Diyos. Ayon sa Bibliya, ang pagpapakamatay ay pagpatay, ito ay laging kasalanan. Tinatawag ang mga Kristiyano na mabuhay para sa Diyos at ang desisyon kung kailan mamamatay ay dapat na sa Diyos at sa Diyos lamang.

                Dapat din nating bigyang diin na walang sinuman ang tiyak na nakakaalam sa nangyayari sa puso ng tao sa oras na siya ay mamatay. May mga tao na nagsisi at sumampalataya kay Kristo habang naghihingalo at malapit ng mamatay gaya ng nakasama ni Jesus na naipako sa krus na nagsisi at sumampalataya sa Kanya. Posible na ang isang taong nagpakamatay ay magsisi at humingi sa Diyos ng kahabagan at kapatawaran ilang segundo bago siya malagutan ng hininga. Dapat lamang na ipaubaya natin sa Diyos ang paghusga sa ganitong mga sitwasyon.

Bakit hindi ako dapat magpakamatay?

Tanong: 

Bakit hindi ako dapat magpakamatay?

Sagot:

            Nakakahabag ang mga taong nag-iisip na wakasan na ang kanilang mga sariling buhay sa pamamagitan ng pagpapakamatay. Kung ikaw ang taong yun, ang pag-iisip tungkol sa pagpapakamatay ay produkto ng mapaminsalang emosyon katulad ng kawalang pag-asa at masidhing kalungkutan. Maaring nararamdaman mo na parang nasa ilalim ka na ng hukay at nag-aalinlangan ka kung mayroon pa bang pag-asa o kung bubuti pa ba ang sitwasyon na iyong kinalalagyan. Maaring iniisip mong wala nang nagmamahal sa iyo at wala nang nakakaunawa sa iyong sitwasyon. At dahil doon wala ng kabuluhan para mabuhay pa o mayroon pa nga ba?

            Ang mga nakapanghihinang emosyon ay nararanasan ng karamihan paminsan minsan. Ang mga katanungang pumasok sa isip ko noong naramdaman ko na parang nasa ilalim na ako ng hukay ay “Ito ba ang kagustuhan ng Diyos na lumalang sa akin? Napakalayo ba ng Diyos upang ako'y tulungan? Napakalaki ba ng aking mga problema na wala Siyang sapat na kapangyarihan upang bigyan ng kalutasan ang aking mga problema?”

            Nais kong ibalita sa iyo na kung pag-iisipan mo ng mabuti ang iyong kalagayan at Siya ang kikilalanin mong Diyos ng iyong buhay, patutunayan Niya sa iyo kung gaano Siya kabuti at kadakila! “Sapagkat walang imposible sa Diyos” (Lucas 1:37).

            Maaaring ang mga sugat ng nakaraan ay nagbunga ng nakapanlulumong pakiramdam na binalewala at pinabayaan. Maaaring ito ang nagtutulak sa iyo upang makaramdam ka ng paninisi sa sarili, galit, pagkamuhi, mapaghiganting kaisipan at kilos, takot sa hinaharap at ito'y nagbubunga naman ng problema sa relasyon mo sa iyong kapwa. Subalit ang pagpapakamatay ay magdudulot lamang ng mas malaking suliranin sa iyong mga mahal sa buhay na hindi mo naman layong saktan. Ito'y magiging isang emosyonal na sugat na kakaharapin nila habang sila ay nabubuhay.

            Bakit hindi mo kailangang magpakamatay? Kaibigan, gaano man kalaki ang iyong problema sa buhay, mayroong Diyos na nagmamahal at naghihintay sa iyong paglapit upang gabayan ka sa iyong paglalakbay sa kawalang pag-asa tungo sa Kanyang kamangha-manghang kaliwanagan. Siya ang iyong tiyak na pag-asa. Siya ay si Hesus.

            Si Hesus ay ang Banal na Anak ng Diyos. Nalalaman Niya kung dumaranas ka ng pagbalewala at kahihiyan at nauunawaan Niya ang iyong kalagayan. Ito ang isinulat ni Propeta Isaias tungkol kay Hesus, “Walang katangian o kagandahang makatawag-pansin, Wala siyang taglay na pang-akit para lapitan Siya. Hinahamak Siya ng mga tao at itinakwil. Nagdanas Siya ng sakit at hirap. Wala man lang nagtapon ng sulyap sa Kanya. Hindi natin Siya pinansin, para siyang walang kabuluhan. Tiniis Niya ang hirap na tayo ang dapat tumanggap, gayon din ang kirot na tayo sana ang lumasap; Akala natin ang dinanas Niya'y parusa sa kanya ng Diyos. Dahil sa ating mga kasalanan kaya Siya nasugatan, Siya ay binugbog dahil sa ating kasamaan. Tayo ay gumaling dahil sa pahirap na tinamo Niya at sa mga hampas na Hanyang tinanggap. Tayong lahat ay parang mga tupang naligaw, nagkanya-kanya tayo ng lakad. Ngunit inibig ni Yahweh na sa Kanya ipataw ang parusang tayo ang dapat tumanggap” (Isaias 53:2-6).

            Kaibigan, ang lahat ng mga kahirapang ito ay pinagdaanan ni Hesus upang mapatawad ka sa iyong mga kasalanan! Gaano man kabigat ang kasalanang dinadala mo ngayon, tiyak na papatawarin ka Niya sa iyong mga kasalanan kung taus-puso kang magsisisi (Talikuran mo ang iyong mga kasalanan at manampalataya sa Diyos). “Kung kayo ay may bagabag, Ako lagi ang tawagin; kayo'y Aking ililigtas, Ako'y inyong pupurihin” (Awit 50:15). Wala kang ginawang kasalanan na hindi kayang patawarin ni Hesus. Ang ilan sa Kanyang mga piniling tagapaglingkod ay nakagawa ng malaking kasalanan kagaya ng pagpatay (Moises), pakikiapid (Haring David), at pang-aabusong pisikal at emosyonal (Apostol Pablo). Subalit nakamit pa rin nila ang kapatawaran sa kanilang mga kasalanan at ang bago at ganap na buhay kay Hesus. “Linisin Mo sana ang aking karumihan at ipatawad mo yaring kasalanan” (Awit 51:2). “Kaya't ang sinumang nakipag-isa kay Kristo ay isa nang bagong nilalang. Wala na ang dating pagkatao; Siya'y bago na” (2 Corinto 5:17).

            Bakit hindi mo kailangang magpakamatay? Kaibigan, handa ang Diyos na ayusin ang anumang “nasira” gaya ng buhay mo ngayon, na gusto mong tapusin sa pamamagitan ng pagpapakamatay.

            Isinulat ni Propeta Isaias “Pinuspos ako ni Yahweh ng Kanyang Espiritu. Hinirang Niya ako upang ang magandang balita'y dalhin sa mahihirap, pagalingin ang sugat ng puso, palayain ang mga bihag at bilanggo. Sinugo Niya ako, upang ibalitang ngayo'y panahon nang iligtas ni Yahweh yaong mga tao na hinirang Niya, At upang lupigin lahat ang mga kaaway; Ako ay sinugo upang aliwin ang nangungulila, upang ang mga tumatangis na mga taga-Sion ay paligayahin, sa halip ng lungkot, awit ng pagpupuri yaong aawitin; Ang Diyos na si Yahweh iingatan sila at kakalingain. Sila ay uunlad na parang halamang itinanim, at ang bawat isa ay pawang matuwid ang siyang gagawin, at sa kanyang ginawa, siya'y pupurihin” (Isaias 61:1-3).

            Lumapit ka kay Hesus, at ipakiusap mong ibalik Niya ang iyong kasiyahan at magtiwala ka sa Kanyang pagkilos sa iyong buhay. “Ang galak na dulot ng Iyong pagliligtas, ibalik at ako ay gawin mong tapat.” O Panginoon, buksan Ninyo ang aking mga labi, upang madeklara ko ang aking pagpupuri sa Iyo. Sapagkat hindi Kayo nalulugod sa haing sinunog. Ang handog ko, O Diyos, na karapat dapat ay ang pakumbaba'y pusong mapagtapat” (Awit 51:12,15-17).

            Kikilalanin mo ba si Hesus bilang iyong Panginoon, Tagapagligtas at Pastol? Kung oo, gagabayan Niya ang iyong pag-iisip at hakbang sa bawat araw sa pamamagitan ng Kanyang salita, Ang Bibliya. “Aking ituturo ang iyong daraanan, Ako ang sa iyo'y magbibigay payo, kita'y tuturuan” (Awit 32:8). “Siya ang magpapatatag sa bansa, Iniingatan Niya ang Kanyang bayan, at binibigyan ng karunungan at kaalaman; ang pangunahing yaman nila ay paggalang kay Yahweh” (Isaiah 33:6). Kay Kristo, makakaranas ka pa rin ng mga paghihirap, subalit mayroon ka ng pag-asa. “May pagkakaibigang madaling lumamig ngunit may kaibigang higit pa sa kapatid” (Kawikaan 18:24). Nawa ang biyaya at habag ng Panginoong Hesus ay mapasaiyo sa oras ng iyong pagdedesisyon.

            Kung nais mong magtiwala kay Hesu Kristo bilang iyong Tagapagligtas, banggitin mo sa iyong puso ang panalanging ito. Tandaan mo lamang na hindi ang panalanging ito ang magliligtas sa iyo kundi ang pagbuhay sa iyo ng Banal na Espiritu. “Panginoong Diyos, kailangan po kita sa aking buhay. Mahabag ka po sa akin na isang taong wala ng pag-asa at isang taong makasalanan. Patawarin Mo po ako sa lahat ng aking mga kasalanan. Inilalagak ko ng buong puso ang aking pananampalataya kay Hesus at kinikilala ko na Siya ang aking tagapagligtas. Linisin po Ninyo ako, pagalingin, at panumbalikin ang kasiyahan sa aking puso at buhay. Maraming salamat po sa Iyong pag-ibigsa akin at sa pagkamatay ni Hesus bilang aking kahalili doon sa Krus.”

(Mula sa gotquestion.org)

Kung magpakamatay ang isang Kristiyano, ligtas pa rin ba siya?

Tanong: 

Kung magpakamatay ang isang Kristiyano, ligtas pa rin ba siya?

Sagot:

            Isang nakalulungkot na katotohanan na may mga Kristiyano na nagpapakamatay. Dagdag pa sa trahedya ay ang maling katuruan na awtomatikong pumupunta sa impiyerno ang mga taong nagpapakamatay. Marami ang naniniwala na ang isang Kristiyanong nagpakamatay ay hindi maliligtas. Ang katuruang ito ay hindi sinasang-ayunan ng Bibliya.

            Itinuturo ng Kasulatan na sa oras na tunay na sumampalataya kay Kristo ang isang tao, ginagarantiyahan ng Diyos na siya ay may buhay na walang hanggan (Juan 3:16). Ayon sa Bibliya, maaaring matiyak ng isang tunay na Kristiyano ng walang pagdududa na siya ay nagtataglay ng buhay na walang hanggan (1 Juan 5:13). Walang makapaghihiwalay sa isang Kristiyano sa pag-ibig ng Diyos (Roma 8:38–39). Walang anumang “gawa” ang makapaghihiwalay sa isang Kristiyano sa pag-ibig ng Diyos at kahit na ang pagpapakamatay na isang bagay na ginawa ay hindi makapaghihiwalay sa kanya sa pag-ibig ng Diyos. Namatay si Hesus para sa ating mga kasalanan, at kung ang isang tunay na Kristiyano sa panahon ng kanyang kahinaan at pag-atakeng espiritwal ay magpakamatay, ang kanyang kasalanan ay natatakpan pa rin ng dugo ni Kristo.

            Ayon sa Bibliya, hindi ang pagpapakamatay ang magtatakda kung ang isang tao ay pupunta sa langit o hindi. Kung ang isang taong hindi ligtas ay magpakamatay, walang kinalaman ang kanyang pagpapakamatay sa kanyang pagpunta sa impiyerno. Pinadali lamang nito ang kanyang pagpunta doon. Gayunman, ang taong nagpakamatay ay pupunta sa impiyerno hindi dahil nagpakamatay siya kundi dahil sa kanyang pagtanggi sa kaligtasan sa pamamagitan ng pananampalataya kay Kristo, hindi dahil sa kanyang pagpapakamatay (tingnan ang Juan 3:18). Dapat din nating bigyang diin na walang sinuman ang tiyak na nakakaalam sa nangyayari sa puso ng tao sa oras na siya ay mamatay. May mga tao na nagsisi at sumampalataya kay Kristo habang naghihingalo at malapit ng mamatay. Posible na ang isang taong nagpakamatay ay magsisi at humingi sa Diyos ng kahabagan at kapatawaran ilang segundo bago siya malagutan ng hininga. Dapat lamang na ipaubaya natin sa Diyos ang paghusga sa ganitong mga sitwasyon (1 Samuel 16:7).

            Ang pagpapakamatay ng isang mananampalataya ay isang katibayan na ang sinuman ay maaaring makipaglaban sa mga kabiguan sa buhay at ang ating kaaway na si Satanas ay “mamatay tao na sa pasimula pa” (Juan 8:44). Ang pagpapakamatay ay nananatili pa ring isang seryosong kasalanan laban sa Diyos. Ayon sa Bibliya, ang pagpapakamatay ay pagpatay; ito ay laging mali. Tinatawag ang mga Kristiyano na mabuhay para sa Diyos at ang desisyon kung kailan mamamatay ay dapat na sa Diyos at sa Diyos lamang.

            Nawa’y pagkalooban ng Diyos ng biyaya at ng parehong pananaw ng Mang-aawit ang bawat isa na humaharap sa matitinding pagsubok sa oras na ito: “Bakit ka nanglulumo, Oh kaluluwa ko? At bakit ka nababagabag sa loob ko? Umasa ka sa Dios: sapagka't pupuri pa ako sa kaniya, na siyang kagalingan ng aking mukha, at aking Dios” (Awit 43:5).

(Mula sa gotquestion.org)

Ano ang pananaw ng Kristiyano sa pagpapakamatay? Ano ang sinasabi ng Bibliya tungkol sa pagpapakamatay?

Tanong: 

Ano ang pananaw ng Kristiyano sa pagpapakamatay? Ano ang sinasabi ng Bibliya tungkol sa pagpapakamatay?

Sagot:
            Ayon sa Bibliya, kung ang isang tao ay magpakamatay hindi ito ang magtatakda kung makapapasok ba siya sa langit o hindi. Kung ang isang hindi mananampalataya ay magpakamatay, wala siyang ginawa kundi ang padaliin ang kanyang pagpunta sa impyerno. Gayon man, ang taong nagpakamatay ay mapupunta sa impiyerno hindi dahil sa siya ay nagpakamatay kundi dahil sa pagbalewala niya sa kaligtasang ipinagkakaloob ni Kristo. Binanggit ng Bibliya ang apat na partikular na mga tao na nagpakamatay: Saul (1 Samuel 31:4), Ahithophel (2 Samuel 17:23), Zimri (1 Hari 16:18), at Judas (Mateo 27:5). Bawat isa sa kanila ay masama, asal-demonyo, at makasalanan. Itinuturing ng Bibliya ang pagpapakamatay na kapantay ng pagpatay sa tao (murder) - dahil ito'y pagpatay sa sarili. Ang Diyos lamang ang dapat na magdesisyon kung kailan at paano mamamatay ang isang tao. Kung kukunin mo ang desisyong iyon at ilalagay mo sa iyong sariling mga kamay, ayon sa Bibliya, ito'y isang pagkutya sa Diyos.

            Ano ba ang sinasabi ng Bibliya sa isang Kristiyanong nagpakamatay? Hindi ako naniniwala na kung ang magpakamatay ang isang Kristiyano ay mawawala ang kanyang kaligtasan at mapupunta siya sa impiyerno. Itinuturo ng Bibliya na sa sandaling ang isang tao ay tapat na manampalataya kay Kristo, siya ay ligtas na at hindi na mapapahamak kailanman (Juan 3:16) Ayon pa sa Bibliya, maaaring matiyak ng mga Kristiyano ng walang pagdududa na mayroon na silang buhay na walang hanggan anuman ang mangyari. “Ang mga bagay na ito ay isinulat ko sa inyo na nananampalataya sa pangalan ng Anak ng Diyos, upang malaman ninyo na mayroon na kayong buhay na walang hanggan, upang magpatuloy kayo sa pananampalataya sa pangalan ng Anak ng Diyos” (1 Juan 5:13). Walang sinuman ang makapaghihiwalay sa isang Kristiyano sa pag-ibig ng Diyos! “Sapagkat natitiyak kong ang kamatayan, ang buhay, ang mga anghel, ang mga pamunuan, ang mga bagay sa kasalukuyan, ang mga bagay na darating, ang mga kapangyarihan, ang kataasan, ang kalaliman o alinmang nilalang ay hindi makapaghihiwalay sa atin sa pag-ibig ng Diyos sa pamamagitan ni Kristo Hesus na ating Panginoon” (Roma 8:38-39).

            Kung walang nilalang ang makapaghihiwalay sa isang Kristiyano sa pag-ibig ng Diyos, kahit na ang Kristiyanong nagpakamatay ay maituturing din na “nilalang,” samakatuwid kahit na ang pagpapakamatay ay hindi makapaghihiwalay sa kanya sa pag-ibig ng Diyos. Namatay si Hesus para sa lahat ng ating mga kasalanan at kung ang isang totoong Kristiyano ay nagpakamatay dahil sa pag-atake ng kaaway at kahinaang espiritwal, kahit ang kasalanang iyon ay kinamatayan ni Hesus. Hindi ko sinasabi na ang pagpapakamatay ay hindi isang seryosong kasalanan laban sa Diyos. Ayon sa Bibliya, ang pagpapakamatay ay pagpatay, ito ay laging kasalanan. Ngunit mayroon akong seryosong pagdududa kung totoo nga ba ang pananampalataya ng sinumang nag-aangkin na siya ay isang Kristiyano ngunit nagawa pa ring magpakamatay. Walang kahit anong paraan upang bigyang katwiran ang kasalanan ng sinuman kahit pa ang isang Kristiyano na kumitil sa kanyang sariling buhay. Ang mga Kristiyano ay tinawag upang gugulin ang kanilang mga buhay para sa Diyos - ang desisyon kung kailan ka mamamatay ay tanging sa Diyos lamang. Ang isang magandang paraan para ilarawan ang pagpapakamatay para sa isang Kristiyano ay ang aklat ng Esther. Sa bansang Persia, mayroon silang batas na ang sinumang lalapit sa hari ng hindi iniimbita ay maaaring patayin maliban na lang kung itututok nito ang kanyang baton sa iyo bilang simbolo ng pagtanggap at kaawaan. Ang pagpapakamatay para sa isang Kristiyano ay tulad paglapit sa hari ng hindi ka niya ipinatatawag. Itututok niya ang kanyang baton sa iyo, at kaaawaan ka, subalit hindi siya masaya sa iyong ginawa. Kahit na hindi ito ganap na makapaglalarawan ng pagpapakamatay ng isang Kristiyano, ang 1 Corinto 3:15 ay maaaring makapaglarawan kung ano ang mangyayari sa isang nagpakamatay na Kristiyano: “Gayon man, maliligtas siya, lamang ay parang nagdaan sa apoy.”

(Mula sa gotquestion.org)